Rahim Sarkması (Pelvik Organ Prolapsusu) Nedir?

Kadın pelvis (leğen) kemiğinin içinde rahim (uterus), idrar torbası (mesane) ve kalın bağırsağın son kısmı (rektum) bulunur. Bu organlar, "pelvik taban" adı verilen güçlü bir kas ve bağ dokusu ağı (tıpkı bir hamak gibi) tarafından desteklenerek normal anatomik pozisyonlarında tutulurlar. Ancak çeşitli nedenlerle bu kas ve bağ dokusunun esnemesi, zayıflaması veya yırtılması sonucunda rahim, idrar torbası veya bağırsak aşağıya doğru, vajina kanalının içine hatta dışına doğru sarkar. Tıp dilinde bu duruma Pelvik Organ Prolapsusu (Rahim Sarkması) adı verilir.

Rahim sarkması tek başına olabileceği gibi, genellikle komşu organların sarkmasıyla birlikte görülür. Eğer idrar torbası vajina ön duvarından sarkarsa buna Sistosel, kalın bağırsak vajina arka duvarından sarkarsa buna Rektosel denir. Bu sarkmalar, kadının günlük yaşam kalitesini, tuvalet alışkanlıklarını ve cinsel hayatını ciddi şekilde olumsuz etkileyen anatomik bir sorundur.

Rahim Sarkmasına Neden Olan Faktörler

Pelvik taban kaslarının direncini kırarak rahmin aşağıya doğru sarkmasına yol açan en temel risk faktörleri şunlardır:

Rahim Sarkması Belirtileri Nelerdir?

Hafif düzeydeki sarkmalar genellikle hiçbir belirti vermez ve rutin jinekolojik muayenelerde tesadüfen saptanır. Ancak sarkma derecesi arttıkça şu şikayetler günlük yaşamı zorlaştırmaya başlar:

Tanı ve Güncel Tedavi / Onarım Yöntemleri

Rahim sarkması tanısı, jinekolojik muayene masasında hastanın ıkınması istenerek sarkmanın derecesinin ve hangi organları (mesane, bağırsak) içerdiğinin tespit edilmesiyle konulur. Tedavi planlaması; hastanın yaşına, genel sağlık durumuna, şikayetlerinin şiddetine ve ileride çocuk isteyip istemediğine göre kişiye özel olarak şekillendirilir.

1. Ameliyatsız Tedaviler (Hafif Vakalar İçin)

Eğer sarkma başlangıç seviyesindeyse ve hastanın ameliyat olması riskliyse şu destekleyici yöntemler uygulanır:

2. Cerrahi Onarım Yöntemleri

Hayat kalitesini bozan, dışarı kadar taşmış ileri derece sarkmalarda kesin ve kalıcı çözüm cerrahidir. Modern jinekolojik cerrahide temel yaklaşım, hastanın anatomisini eski sağlıklı haline getirmektir: